Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Η Ελλάδα και η σταύρωση



[[δαμ-ων]]

     Πέρασε η Μεγάλη Βδομάδα που τιμήσαμε το θείο Πάθος. Στη συνέχεια γιορτάσαμε την Ανάσταση του Χριστού. Από τη σκέψη μας αυτές τις μέρες πέρασαν πολλές φορές τα Πάθη της πατρίδας μας. Αναλογιστήκαμε την προδοσία του Ιούδα και την παραλληλίσαμε με την προδοσία των πολιτικών. Την σταύρωση του Ιησού την συσχετίσαμε με την σταύρωση του ελληνικού λαού. Και δημιουργήθηκε το ερώτημα: μπορούμε να προσδοκήσουμε την Ανάστασή της πατρίδας μας και την έγερση εκ νεκρών του θνήσκοντος λαού μας; 
    Σε αυτό το άρθρο θα χρησιμοποιήσουμε αποσπάσματα από τα τέσσερα ευαγγέλια, που περιγράφουν το θείο Πάθος και με βάση αυτά θα θυμηθούμε τα πολιτικά γεγονότα που προηγήθηκαν της σημερινής δεινής και αδιέξοδης κατάστασης. Χωρίς να διαθέτουμε προφητικές ικανότητες, θα διαχειριστούμε όσα πρόβλεψαν οι γεροντάδες για να δώσουμε μια αισιόδοξη προοπτική για τα επόμενα χρόνια. 
    Η μελέτη πολλών βιβλίων μας έχει οδηγήσει στην άποψη ότι ο κόσμος μας είναι ένα πεδίο αντιπαράθεσης των ισχυρών αρνητικών δυνάμεων, που κάνουν μια λυσσαλέα επίθεση για τον έλεγχο του πλανήτη και των θετικών δυνάμεων που τώρα βρίσκονται σε κατάσταση άμυνας. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων με τη βοήθεια των “λεσχών”- όπως η λέσχη Μπίλντερμπεργκ που έχει πειθήνια όργανά της μέλη της σημερινής κυβέρνησης- και “ομάδων” συμφερόντων- όπως η τριμερής επιτροπή στην οποία ανήκει ο τωρινός πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος- έχει σαν στόχο την επιβολή της Παγκόσμιας Οικονομικής  Δικτατορίας, την οποία πολλές φορές είχε επικαλεστεί ο προηγούμενος πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ζητώντας μια Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Προφανώς επιμελώς μας έκρυβε πως θα ήταν δικτατορικού τύπου. Από τις αρχές του 2010, όταν φάνηκε ότι ως λαός εξαπατηθήκαμε από την κυβέρνηση Παπανδρέου μας δόθηκε η ευκαιρία να πούμε αλήθειες: «ταύτα εν παροιμίαις λελάληκα υμίν• αλλ’ έρχεται ώρα ότε ουκέτι εν παροιμίαις λαλήσω υμίν» (Ιωάννης, ιστ΄, 25). Γιατί με αποκοτιά, που προκύπτει από την αδούλωτη ελληνική ψυχή μας, στρεφόμαστε προς το μυστικό κέντρο που κινεί παγκόσμια τα νήματα και του λέμε «νυν οίδαμεν ότι οίδας» (Ιωάννης, ιστ΄, 30). Γνωρίζουμε ότι στο μάτι του κυκλώνα είναι η Ελλάδα, αποτελώντας ένα παγκόσμιο πειραματόζωο, οπότε για τον λαό μας είναι καθορισμένο «εν τω κόσμω θλίψιν έξετε» (Ιωάννης, ιστ΄, 33). Στο ερώτημα γιατί επελέγη η Ελλάδα, η απάντηση είναι γιατί το δικό μας DNA έλκει το φως, κάτι που μισούν αυτοί που υπηρετούν το σκότος. Έτσι ο λαός μας αποτελεί τον αποδιοπομπαίο τράγο για τους θιασώτες του αρνητισμού και γι’ αυτό «και ο κόσμος  εμίσησεν αυτούς» (Ιωάννης, ιζ΄, 14)

Η συνέχεια >>> εδώ …

     Πριν προχωρήσουμε, θα τονίσουμε ότι δεν υιοθετούμε θεωρίες συνωμοσιών και σενάρια φαντασιόπληκτων, ούτε έχουμε διαβάσει τις τριλογίες του Δημοσθένη Λιακόπουλου. Όσο κι αν δεν δεχόμασταν τα σενάρια που προέκυπταν από τα “πρωτόκολλα των σοφών της Σιών”, η επιβεβαίωση όσων προβλέπουν δεν μπορεί να είναι μια απλή σύμπτωση! Για πολλά πράγματα εξ άλλου έχει ειπωθεί «ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω» (Ματθαίος, ια΄, 15)   
   Στη συνέχεια θα πάρουμε κάποια ευαγγελικά αποσπάσματα και θα το παραλληλίσουμε με τα σύγχρονα γεγονότα. 
«εις δε τις εξ αυτών Καϊάφας, αρχιερεύς ων του ενιαυτού εκείνου, είπεν αυτοίς• υμείς ουν οίδατε ουδέν, ουδέ διαλογίζεσθε ότι συμφέρει ίνα εις άνθρωπος αποθάνη υπέρ του λαού και μη όλον το έθνος απόληται.» (Ιωάννης, ια΄, 49- 50)
 Οι σκοτεινοί ηγέτες- και γι’ αυτό αφανείς, πίσω από τα παρασκήνια της παγκόσμιας σκηνής- αποφάσισαν να θυσιάσουν το δικό μας λαό για την επιβολή της παγκόσμιας κυριαρχίας τους. Μας έκαναν ένα παγκόσμιο πειραματόζωο. «Πληρώνοντας το τίμημα για ένα ηλίθιο οικονομικό πείραμα», είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Independen, το οποίο αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα εξαιτίας των σκληρών μέτρων λιτότητας. «Τι χρωστάμε στον ελληνικό λαό; Συμπόνια, αλληλεγγύη και υποστήριξη και μία συγνώμη επίσης, εάν κάνουμε εκστρατείες υπέρ του ευρώ. Ακριβώς στο κατώφλι μας, στην Ευρώπη, η χώρα που γέννησε την ήπειρο, πληρώνει το τίμημα του πιο ηλίθιου οικονομικού πειράματος στη σύγχρονη ιστορία» υπογραμμίζει ο δημοσιογράφος Amol Rajan. Το επόμενο βήμα είναι η επιβολή της κάρτας του πολίτη  και το “χάραγμα του θηρίου”.  Όλα έγιναν μεθοδευμένα. Οι ντόπιοι συνεργάτες τους με τα πλαστά στοιχεία που μαγείρεψε η εταιρεία που τζογάρει τώρα στην πτώχευσή μας, η GOLDMAN SACHS, μας έβαλαν στην Ε.Ε. χωρίς μελέτη, χωρίς να έχουν εξετάσει τα οικονομικά σενάρια και έχοντας εντελώς διαλύσει μέσα από τα κομματικά συνδικάτα την στοιχειώδη βιομηχανική μας υποδομή και γεωργική παραγωγή. 
«πολλοί δε τα ιμάτια αυτών έστρωσαν εις την οδόν, άλλοι δε στοιβάδας έκοπτον εκ των δένδρων και αστρώννυον εις την οδόν. Και οι προάγοντες και οι ακολουθούντες έκραζον λέγοντες• ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου» (Μάρκος, ια΄, 8-9)
 Οι τοκογλύφοι και διεθνείς τζογαδόροι έκαναν μεγάλο πανηγύρι και μας δάνειζαν χωρίς φειδώ, γιατί έτσι μας υπερχρέωναν και μας έβαζαν στο χέρι. Από τη μια μεριά μας τα έδιναν κι από την άλλη μας τα έπαιρναν πίσω με τις πωλήσεις όπλων και πολυτελών αυτοκινήτων. Κι εμείς άφρονες παίρναμε δάνεια ακόμη και για να πάμε διακοπές. Νομίζαμε ότι μπήκαμε στον παράδεισο, όπου όλα χαρίζονται και αποκτήσαμε τη νοοτροπία νεόπλουτου σκορπίζοντας τα δανεικά.
Ήρθαν και οι Ολυμπιακοί αγώνες και πήραν τα μυαλά μας αέρα. Δανειστήκαμε για να πληρώσουμε συστήματα ασφαλείας στους ξένους που ποτέ δεν λειτούργησαν. Άρον- άρον δημιουργήσαμε αθλητικές εγκαταστάσεις, που τώρα εγκαταλειμμένες καταρρέουν και απλά μας θυμίζουν πόσο θλιβεροί και ανεγκέφαλοι είμαστε.
«Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου» (Ιωάννης, ιβ΄, 13) κραυγάζαμε κι εμείς βλέποντας το τυρί στη φάκα, αλλά το θάμπωμα στα μάτια από τα γυαλιστερά Cayenne   Porsche, τις BMW και τις Mercedes και τα ακριβά επώνυμα ρούχα δε μας άφηνε να δούμε τη φάκα.
 «Και εισήλθεν ο Ιησούς εις το ιερόν του Θεού, και εξέβαλε πάντας τους πωλούντας και αγοράζοντας εν τω ιερώ, και τας τραπέζας των κολλυβιστών κατέστρεψε και τας καθέδρας των πωλούντων τας περιστεράς, και λέγει αυτοίς• γέγραπται, ο οίκος μου οίκος προσευχής κληθήσεται• υμείς δε αυτόν εποιήσατε σπήλαιον ληστών.» (Ματθαίος, κα΄, 12-13)
 Δυστυχώς δε βρέθηκε ο πολιτικός ηγέτης που θα έπαιρνε στο χέρι το φραγγέλιο να διώξει τους ανήθικους εκμαυλιστές από την πολιτική σκηνή. Και η βουλή μετατράπηκε σε άντρο ληστών! Το λάδωμα, η μίζα, οι οικονομικοί εκβιασμοί έγιναν καθημερινό βίωμα.
«τότε συνήχθησαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού εις την αυλήν του αρχιερέως του λεγομένου Καϊάφα, και συνεβουλεύσαντο ίνα τον Ιησούν δόλω κρατήσωσι και αποκτείνωσιν» (Ματθαίος, κστ΄, 3-4)
 Η λέσχη Μίλντερμπεργκ σε δύο συνεδριάσεις της στον Αστέρα Βουλιαγμένης το 1993 και το 2009 αποφάσισε να μοιράσει τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο του Ελλαδικού χώρου. Το 2010 έληγε η σύμβαση Cooper, που είχε δεσμεύσει τον ορυκτό και υδάτινο πλούτο μας από το 1940. Οι τελευταίας τεχνολογίας δορυφόροι και τα άλλα μέσα έρευνας είχαν επιβεβαιώσει πως η Ελλάδα είναι ένα Ελντοράντο ορυκτού πλούτου. Ποιος υπολόγιζε τον ελληνικό λαό; Οι πλούσιοι δεν έχουν ούτε φυλετικά, ούτε ανθρωπιστικά διλλήματα. Ο μοναδικός τους γνώμονας είναι το κέρδος σε βάρος των λαών. Σιγά μην υπολόγιζαν τη συμβολή του λαού μας στην παγκόσμια ειρήνη, τις θυσίες και τους αγώνες του. Οι λαοί γι΄ αυτούς είναι σαν τα πιόνια στην σκακιέρα. Στρατιώτες που πρέπει να θυσιαστούν για να σωθεί ο βασιλιάς. 
Ο λαός έπρεπε να εξαθλιωθεί, να εξευτελιστεί, να χάσει το αγωνιστικό του φρόνημα, να αλλοτριωθεί. Μπορεί να θεωρήθηκε  ως μύθος η δήλωση του Χένρυ Κίσινγκερ: «Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ». Όμως τα γεγονότα τον επιβεβαιώνουν! Εξάλλου και ο μύθος είναι η συγκαλυμμένη αλήθεια! Κάθε άλωση θέλει εκείνον που θα προδώσει… Οι Αμερικάνοι- σωστότερα η Εβραϊκή οικονομική ελίτ που κινεί τα νήματα στην υπερδύναμη- είχαν τους ανθρώπους τους στην Ελλάδα.
«Και Ιούδας ο Ισκαριώτης, εις των δώδεκα, απήλθε προς τους αρχιερείς ίνα παραδώ αυτόν αυτοίς. Οι δε ακούσαντες εχάρησαν, και επηγγείλαντο αυτώ αργύρια δούναι• και εζήτει πώς ευκαίρως αυτόν παραδώ.» (Μάρκος, ιδ΄, 10-11) 
Αφού πήρε κληρονομικώ δικαιώματι την αρχηγία του σοσιαλιστικού κόμματος ο Jeffrey Papandreou, με το δόλιο σύνθημα «χρήματα υπάρχουν» υφάρπαξε την εξουσία. Αλλοίωσε τα οικονομικά στοιχεία και διογκώνοντας το δημοσιονομικό έλλειμμα μας οδήγησε στα θανάσιμα πλοκάμια του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, δηλαδή την θανάσιμη αγκάλη- όπως του βόα προς το θήραμά του- των παγκόσμιων Εβραίων τοκογλύφων- κερδοσκόπων. Η οικογένεια Chand- Papandreou πήρε πολλά αργύρια- που μεταφράζονται σε δισεκατομμύρια- για αυτή την εκδούλευση- η οποία για το λαό μας λέγεται προδοσία- ενώ κέρδισε πολλά κι από τα στοιχήματα για την πτώχευση της πατρίδας μας, που ποτέ δεν έγινε πατρίδα της. Σε συνεργασία με τον υπάλληλο του ΟΟΣΑ  Γ. Παπακωνσταντίνου o υποσχεθείς την Ιθάκη πρωθυπουργός- αλλά το καράβι της Ελλάδας είναι εντελώς διαφορετικό από το κανό που ήξερε να κουμαντάρει- παρουσίασαν ψεύτικα στοιχεία στη Eurostat, με αποτέλεσμα να δανειστούμε με υπέρψηλα επιτόκια και να υπερχρεωθεί η πατρίδα μας μπαίνοντας σε μια μη αναστρέψιμη δεινότατη κατάσταση που οδηγεί στα τάρταρα.   
«Εξήλθον εις το όρος των ελαιών. Τότε λέγει ο Ιησούς• πάντες υμείς σκανδαλισθήσεσθε εν εμοί εν τη νυκτί ταύτη• γέγραπται γαρ, πατάξω τον ποιμένα, και διασκορπισθήσονται τα πρόβατα της ποίμνης•» (Ματθαίος, κστ΄, 30-31)
Η Ελλάδα μας χτυπήθηκε ανεπανόρθωτα. Και επιβεβαιώθηκε η παροιμία «όταν βουλιάζει το καράβι, τα ποντίκια πηδάνε πρώτα», γιατί όσοι πλούτισαν παράνομα, φρόντισαν να βγάλουν τα κλεμμένα σε τράπεζες του εξωτερικού ή να κάνουν αγορές ακινήτων σε άλλες χώρες, στραγγαλίζοντας την ελληνική οικονομική ζωή. Ενώ αρχικά φαινόταν ότι το πρόβλημά μας ήταν το δημοσιονομικό έλλειμμα, το κεφάλαιο βρήκε ευκαιρία να χτυπήσει και τον ιδιωτικό τομέα. Η πλουτοκρατία χωρίς συναισθηματισμούς μετέφερε τα εργοστάσια σε γειτονικές χώρες, όπου βρήκε φτηνά εργατικά χέρια. Αντί να στηρίξει τον δοκιμαζόμενο Έλληνα, του δίνει την χαριστική βολή της εξαθλίωσης και της υποτέλειας.
Κι ενώ ευχόμασταν: «παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο» (Ματθαίος, κστ΄, 39) αναγκαζόμαστε να το πιούμε  μέχρι τον πάτο διαπιστώνοντας ότι ήταν μίγμα χολής και κώνειου.  Το κακό, βέβαια, είναι ότι δεχόμαστε στωικά την ηθική και υλική μας εξαθλίωση χωρίς να αντιδράσουμε. Λες και έχουμε μαστουρώσει για να μην καταλάβουμε το μέγεθος της καταστροφής που έχει υποστεί η πατρίδα μας.  
«και υποστρέψας εύρεν αυτούς πάλιν καθεύδοντας• ήσαν γαρ οι οφθαλμοί αυτών βεβαρυνόμενοι, και ουκ ήδεσαν τι αποκριθώσιν αυτώ» (Μάρκος, ιδ΄, 40)
Βυθισμένοι στον καναπέ μας έχουμε εφησυχάσει λες και αυτά συμβαίνουν στην μακρινή Αργεντινή. Καίγεται το σπίτι μας κι εμείς θαρρούμε ότι τα βλέπουμε σαν να βρισκόμαστε σε θάλαμο εικονικής πραγματικότητας, πως δε ζούμε την πραγματικότητα. Το ένα μνημόνιο διαδέχεται το άλλο και οι δοσίλογοι πολιτικοί μας εξαπατούν λέγοντας πως όλα αυτά γίνονται και αναγκάζονται να υπογράψουν για να μας εξασφαλίσουν τον άθλιο μισθό μας ή την σύνταξη πείνας. Επιμελώς μας κρύβουν πως τα δανεικά που πληρώνουμε είναι για τις τράπεζες, τους καναλάρχες και υμέτερους των πολιτικών σαλονιών. 
«Έτι δε αυτού λαλούντος ιδού όχλος, και ο λεγόμενος Ιούδας, εις των δώδεκα, προήγεν αυτούς, και ήγγισε τω Ιησού φιλήσαι αυτόν• τούτο γαρ σημείον δεδώκει αυτοίς• ον αν φιλήσω, αυτός εστιν. Ο δε Ιησούς είπεν αυτώ• Ιούδα, φιλήματι τον υιόν του ανθρώπου παραδίδως;» (Λουκάς, κβ΄, 47-48)
Κανείς κερδοσκόπος, ουδείς τοκογλύφος δανείζει αν δεν είναι σίγουρος πως θα πάρει, και μάλιστα πολλαπλασιασμένα επί πολύ μεγάλο αριθμό τα χρήματά του. Αυτός εξ άλλου είναι ο χρυσός κανόνας της τοκογλυφίας: Δίνω λίγα, παίρνω πολλά.  Όλοι αυτοί που κάνουν τον δύσκολο στις δόσεις, αλλά με μεγάλη προθυμία θα μας δώσουν και το τρίτο μνημόνιο, ξέρουν ότι μόνο κέρδος μπορούν να έχουν. Δεν αποσκοπούν στους τόκους, που εκβιαστικά επιβάλλουν. Στόχο έχουν να βάλλουν στο χέρι τον αξίας τρισεκατομμυρίων ορυκτό μας πλούτο, τα νησιά και τις ακτές μας, τα αρχαιολογικά μας μνημεία και τον ήλιο. Ναι, τον ήλιο που δίνει ηλεκτρική ενέργεια με τα φωτοβολταϊκά στοιχεία. 
Υποτίθεται ότι μας δίνουν το φιλί της ζωής με τα δάνεια των δισεκατομμυρίων, για να μας βάλλουν το βρόχο της αδυναμίας για την αποπληρωμή τους και να μας πάρουν τα πάντα, ακόμη και την αξιοπρέπειά μας, αποκομίζοντας κέρδη τρισεκατομμυρίων.
«είπε δε ο Ιησούς προς τους παραγενομένους επ’ αυτόν αρχιερείς και στρατηγούς του ιερού και πρεσβυτέρους• ως επί ληστήν εξεληλύθατε μετά μαχαιρών και ξύλων» (Λουκάς, κβ΄, 52)
Και ο λαός μας είπε προς τους σκληρούς λαούς της Ε.Ε., κυρίως στου Γάλλους και τους Γερμανούς: «Δεν είμαστε ληστές. Σε εσάς τα ακουμπάμε. Με τα χρήματα, που μας δανείζετε αγοράζουμε μηχανήματα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, τανκς, υποβρύχια, φρεγάτες και πολεμοφόδια.  Κι όταν οι φαύλοι πολιτικοί μας λαδώνονται, εσείς κρατάτε τα λαδωτήρια. Το λάδωμα για τα υποβρύχια- που προεκλογικά θυμήθηκε το ακέραιο ΠΑΣΟΚ να φυλακίσει τον Τσοχατζόπουλο- της Siemensτου με τον Χριστοφοράκο- που προστατεύετε- είναι δικό σας κατασκεύασμα για να προωθήσετε τα προϊόντα σας. Στα δικά σας μαγαζιά καταθέτουμε το υστέρημά μας. Κλείσαμε τα μπακάλικα της γειτονιάς μας και αποκτήσαμε την κοσμοπολίτικη συνήθεια να πηγαίνουμε στα Carrefour, στα ΙΚΕΑ, στα DIA  και στα Lidl. Κι αν είμαστε ληστές, τον εαυτό μας ληστεύουμε για να τα δίνουμε στα κερδοσκοπικά και φοροκλεπτικά σας πολυεθνικά καταστήματα.» 
«τότε οι μαθηταί πάντες αφέντες αυτόν έφυγον» (Ματθαίος, κστ΄, 56)
 Μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν οι βουλευτές τα κλεμμένα ή όσα πήραν από δωροδοκίες από τους έχοντες και κατέχοντες, ώστε να μην θιγούν οικονομικά, απόσυραν τις καταθέσεις τους από τις ελληνικές τράπεζες και έβγαλαν τα χρήματά τους στις Ελβετικές τράπεζες, αγόρασαν επαύλεις στη Γαλλία ή στη θάλασσα του Γαλατά. Και μας εμπαίζανε με το όνομα του βουλευτή- ενώ η αλήθεια ήταν πως υπήρξαν πολλοί και πολλές της βουλής μας που έβγαλαν χρήματα στο εξωτερικό- για να μας δώσουν τελικά το όνομα του συζύγου της Ντόρας. Για να μην αποδυναμώσουν το ντόπιο τραπεζικό σύστημα, φρόντισαν να το εφοδιάσουν με πολλά δισεκατομμύρια, απ’ αυτά που υποτίθεται πως δανειστήκαμε για επενδύσεις. Για να αποδειχτεί πως τα κυβερνώντα κόμματα θεωρούν ότι η καλύτερη επένδυση γι’ αυτά είναι το ξεπούλημα της χώρας. 
«οι δε αρχιερείς και όλον το συνέδριον εζήτουν κατά του Ιησού μαρτυρίαν εις το θανατώσαι αυτόν, και ουχ εύρισκον• πολλοί γαρ εψευδομαρτύρουν κατ’ αυτού, και ίσαι αι μαρτυρίαι ουκ ήσαν. Και τινες αναστάντες εψευδομαρτύρουν κατ’ αυτού» (Μάρκος, ιδ΄, 55- 57)  
Η πολιτική ηγεσία των περισσοτέρων χωρών, της Ε.Ε., του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και των λοιπών οργανισμών είναι μαριονέτες της διεθνούς μαφίας των τραπεζιτών, που είναι το μακρύ χέρι της Νέας Τάξης. Οι κυβερνήτες, υπουργοί και βουλευτές δεν είναι εντολοδόχοι του λαού που τους επιλέγει. Εκτελεί τις εντολές των αόρατων κέντρων που επιβάλλει την Παγκόσμια Δικτατορία. Με ψεύδη στο λαό, εξαπατούν τους πολίτες για να δεχτούν τις αιματηρές θυσίες. Πλέουμε στο ψέμα. Ψέματα στην ενδοχώρα, τεράστια ψέματα στην υφήλιο. Ετοιμάζουν τον καταστροφικότερο πόλεμο στο Ιράν, που πιθανόν να εμπλέξει τη Ρωσία και την Κίνα, εξαπατώντας τον κόσμο με το πρόσχημα των πυρηνικών όπλων που ετοιμάζει αυτή η χώρα. 
    Όλη η πλεκτάνη για τη χρεοκοπία της πατρίδας μας στηρίχθηκε στα ψευδή οικονομικά στοιχεία της κυβέρνησης Παπανδρέου…. Πολλοί γαρ οι ψευδομάρτυρες! Και εντός και εκτός της χώρας. Έτσι βρεθήκαμε κατηγορούμενοι στο ΔΝΤ και την Ε.Ε. της Μέρκελ- γνήσιας απογόνου του Χίτλερ-  και του Σαρκοζί. Στις διαβουλεύσεις των υπουργών οικονομίας, οι δικοί μας υπουργοί ξέχασαν το θάρρος και την αγωνιστικότητα της ράτσας μας. Διέγραψαν από το λεξιλόγιό τους τη λέξη ΟΧΙ.
     Ο πρώην πρωθυπουργός είχε κάποιες  εγκεφαλικές διαλείψεις. Σε μία απ’ αυτές, τον προηγούμενο Οκτώβρη, ήθελε να κάνει δημοψήφισμα προκαλώντας την μήνιν των δύο πρωτοκλασάτων υπαλλήλων της Νέας Τάξης, της Μέρκελ και του Σαρκοζί. Ο Γάλλος τον αποκάλεσε με το σύνηθες όνομα με το οποίο ονομάζονται οι Έλληνες νέοι, αφού οι νονοί που τους βαπτίζουν έχουν ξεχάσει τα ονόματα που παρέχει το ονοματολόγιό μας.    
«τότε ο αρχιερεύς διέρρηξε τα ιμάτις αυτού λέγων ότι βλαστήμησε• τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Ίδε νυν ηκούσατε την βλασφημίαν αυτού. Τι υμίν δοκεί; Οι δε αποκριθέντες είπον• ένοχος θανάτου εστί. Τότε ενέπτυσον εις το πρόσωπον αυτού και εκολάφισαν αυτόν, οι δε ερράπισαν» (Ματθαίος, κστ΄, 65- 67)
Για να εξασφαλίσουν το συμβόλαιο θανάτου της μικρομεσαίας τάξης και της οικονομίας μας, μας επέβαλαν τον υπάλληλο της τριμερούς και μέγα αρχιερέα των πλαστών στοιχείων, που έδωσε ο Σημίτης στην Ε.Ε., Λουκά Παπαδήμο. Με τον αχυράνθρωπο αυτό μπορούσαν να συνεχίσουν τα χαστούκια και τις ταπεινώσεις της ελληνικής κοινωνίας, τη διάλυση του εθνικού μας ιστού και τη λεηλασία.
     Πρωτοκλασάτος υπουργός, επομένως και συνεργός του Παπανδρέου, ήταν ο βαρέων βαρών και λαλίστατος Βενιζέλος. Ο νέος αρχηγός του σοσιαλι(η)στικού κόμματος τώρα αρνείται την πολιτική που ακολούθησε ο προκάτοχός του. Όταν έπρεπε να φέρει τις αντιρρήσεις του έκανε το υβριδικό πτηνό, κάτι μεταξύ κότας και πάπιας.
«Ο δε Πέτρος έξω εκάθητο εν τη αυλή• και προσήλθεν αυτώ παιδίσκη λέγουσα• και συ ήσθα μετά Ιησού του Γαλιλαίου. Ο δε ηρνήσατο έμπροσθεν αυτών πάντων λέγων• ουκ οίδα τι λέγεις.» (Ματθαίος, κστ΄, 69- 70)
Για να κερδίσει τις προσεχείς εκλογές έβαλε στη φυλακή ακόμη και τον σύντροφό του Άκη. Απομένει, τώρα ήρθε η ώρα να διαπιστώσουμε αν οι Άκης έχει διαβάσει Π. Διαθήκη και όπως ο Σαμψών να πει: «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων», συμπαρασύροντας όλα τα γουρούνια, που τα έφαγαν μαζί.
    Και… αισίως φτάσαμε μέσα στη Μεγάλη Βδομάδα να προκηρυχθούν οι εκλογές. Ο κυρίαρχος λαός, μέσα από λεκτική τρομοκρατία, θα οδηγηθεί ωσάν ποίμνιο στις κάλπες. Εκεί, στη μεγάλη γιορτή της δημοκρατίας, θα επιλέξει. 
«Κατά δε εορτήν ειώθει ο ηγεμών απολύειν ένα τω όχλω, ον ήθελον. Είχον δε τότε δέσμιον λεγόμενον Βαραββάν. Συνηγμένων ουν αυτών είπεν αυτοίς ο Πιλάτος• τίνα θέλετε απολύσω υμίν; Βαραββάν ή Ιησούν τον λεγόμενον Χριστόν;… Οι δε αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι έπεισαν τους όχλους ίνα αιτήσωσιν τον Βαραββάν, τον δε Ιησούν απολέσωσιν.» (Ματθαίος, κζ΄, 15- 17 και 20)
Έτσι στη μεγάλη γιορτή της δημοκρατίας, που την έκαναν παρωδία, ο όχλος έχει να επιλέξει: τους ληστές που υποστηρίζουν και επιβάλουν  τα μνημόνια, για να συνεχίζουν το μεγάλο φαγοπότι, ή τους αντιτιθέμενους στα μνημόνια.
Με βάση τα ευαγγέλια γνωρίζουμε εκ των προτέρων το αποτέλεσμα των εκλογών. Ο όχλος θα επιλέξει να πέσει το αίμα του έθνους πάνω στις κεφαλές του και στις κεφαλές των παιδιών του. Θα ψηφίσει τα δύο μεγάλα κόμματα, που τον κατέκλεψαν. Θα αφήσει τους φονιάδες του ελεύθερους να συνεχίσουν το μακάβριο έργο τους και θα παραδώσουν την πατρίδα στους σταυρωτές της. 
Με τη βούλα του κυρίαρχου όχλου, έστω κι αν προηγηθούν ψεύτικες υποσχέσεις ή απειλές, οι Βαραββάδες της βουλής θα αφεθούν ελεύθεροι για να συγκαλύψουν όλες τις ανομίες τους και να συνεχίσουν το ληστρικό έργο τους. Ο όχλος θα επωμισθεί το αποτέλεσμα της εκλογής του: την πλήρη υποτέλεια, την εξαθλίωση, τις αυτοκτονίες, τη μετανάστευση των νέων, τους μισθούς Βουλγαρίας, τις συντάξεις Κίνας, τις ελευθερίες Β. Κορέας.  
«ιδών δε ο Πιλάτος ότι ουδέν ωφελεί, αλλά μάλλον θόρυβος γίνεται, λαβών ύδωρ απενίψατο τας χείρας απέναντι του όχλου λέγων• αθώος ειμι από του αίματος του δικαίου τούτου• υμείς όψεσθε.» (Ματθαίος, κζ΄, 24)
Η Κριστίν Λαγκάρντ θα νίψει τας χείρας της και θα μας παραδώσει στα σαρκοβόρα θηρία, τους κερδοσκόπους. Αυτοί ήδη έχουν επιβάλει τους όρους τους γραμμένους με πολύ μικρά γράμματα, ώστε να μη μπορούν να τους διαβάσουν οι βουλευτές- εξάλλου, πού να προκάμουν;- αλλά με τεράστια σημασία για το μέλλον του δύσμοιρου έθνους μας.
«και εκδύσαντες αυτόν περιέθηκαν αυτώ χλαμύδα κοκκίνην, και πλέξαντες στέφανον εξ ακανθών επέθηκαν επί την κεφαλήν αυτού και κάλαμον επί την δεξιάν αυτού, και γονυπετήσαντες έμπροσθεν αυτού ενέπαιζον αυτώ λέγοντες• χαίρε ο βασιλεύς των Ιουδαίων• και εμπτύσαντες εις αυτόν έλαβον τον κάλαμον και έτυπτον εις την κεφαλήν αυτού. Και ότε ενέπαιξαν αυτόν, εξέδυσαν την χλαμύδα και ενέδυσαν αυτόν τα ιμάτια αυτού, και απήγαγον αυτόν εις το σταυρώσαι.» (Ματθαίος, κζ΄, 28- 31)
Και τι δεν μας είπαν αυτά τα δύο χρόνια: τεμπέληδες, κλέφτες, άχρηστους, κοπρίτες, φαύλους. Ξεφτίλισαν την ιστορία μας, τους προγόνους και τις θεότητες των αρχαίων Ελλήνων, τη δημοκρατία, τον πολισμό μας. Κι αφού έχουμε υποστεί όλους αυτούς τους ευτελισμούς, αφού καταρράκωσαν την  αξιοπρέπειά μας, μας έχουν δέσει τον σταυρό και μας οδηγούν στο Γολγοθά! Η σταύρωση θα γίνει αυτό το καλοκαίρι, μετά τις εκλογές!
«σταυρώσαντες δε αυτόν διεμερίσαντο τα ιμάτια αυτού βαλόντες κλήρον» (Ματθαίος, κζ΄, 35) 
Μετά τις εκλογές θα παραδεχθούν πως έχουμε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, χρυσό, ουράνιο, όσμιο και υδρίτες και άλλα σπάνια και πολύτιμα ορυκτά. Αφού θα μας έχουν ακινητοποιήσει με τους αποικιοκρατικούς όρους τους και μας αναγκάσουν να υπογράψουμε το απεχθέστερο μνημόνιο 3, θα μοιράσουν την εθνική μας περιουσία. Κι εμείς σκλάβοι στα σκλαβοπάζαρα της εβραιοκρατούμενης Ε.Ε. και του εβραιοκατευθυνόμενου ΔΝΤ.
    Είναι να τρελαίνεσαι: Να έχεις τόση εθνική περιουσία, ο Θεός να σου έχει δωρίσει την ωραιότερη και πλουσιότερη χώρα της Ευρώπης και οι δωσίλογοι πολιτικοί για τα μικροσυμφέροντά τους να διαγράφουν ιστορία χιλιάδων χρόνων, να προδίδουν το λαό τους, να παραδίδουν την χώρα που γεννήθηκαν- δεν τους επιτρέπουμε να χρησιμοποιούν τη λέξη πατρίδα και γι’ αυτό δεν τους χαρίζουμε την ιερή λέξη “πατρίδα”-  στους νέους κατακτητές.
«Τότε σταυρούται συν αυτώ δύο λησταί, εις εκ δεξιών και εις εξ ευωνύμων» (Ματθαίος, κζ΄, 38)
   Όπου υπάρχει πλούσιο υπέδαφος, εκεί κάνει κατοχή και το ΔΝΤ. Δεν επέβαλαν δοτό πρωθυπουργό μόνο στην Ελλάδα. Διόρισαν και στην Ιταλία. Στη μπούκα του κανονιού όλος ο ευρωπαϊκός Νότος. Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, οι τρεις υπό σταύρωση χώρες. Η δική μας είναι η πιο μικρή. Ενδείκνυται να γίνει το πειραματόζωο. Μπορεί να γίνει το παράδειγμα για τις άλλες, ώστε να επισείουν τον μπαμπούλα: «είδατε τι στραπάτσο έπαθε η χώρα της σεισάχθειας; Την σεισάχθεια την εφάρμοσαν στην αρχαιότητα. Τώρα η χώρα έχει την Διαμαντοπούλου, τη Δραγώνα και τη Ρεπούση στα θέματα παιδείας. Θα καταργήσουν την ελληνική γλώσσα και θα διδάσκονται σαν μητρική τους γλώσσα τα Εγγλέζικα. Συμμορφωθείτε προς τις εντολές μας, γιατί τα ίδια θα πάθετε κι εσείς.» 
 Περί δε την ενάτην ώραν ανεβόησεν ο Ιησούς φωνή μεγάλη λέγων• ηλί ηλί, λιμά σαβαχθανί; Τουτ’ έστι, Θεέ μου Θεέ μου, ινατί με εγκατέλιπες;» (Ματθαίος, κζ΄, 46)
Σε απόγνωση ο λαός μας. Λέγοντας λαός μας εννοούμε αυτούς που πλήττονται, που δεινοπαθούν. Τους τίμιους εργάτες, εργαζόμενους, τους καταστηματάρχες, τους τίμιους αγρότες, τους βιοτέχνες και οικογενειάρχες, τα υπερήφανα γηρατειά, την τρυφερή κι αθώα νεολαία μας, που έχει νιώσει στο πετσί της τα οδυνηρά αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης. Δεν συμπεριλαμβάνουμε στην έννοια του λαού τα λαμόγια που έκλεψαν, που καταχράστηκαν, που πήραν φακελάκια, τους επίορκους υπαλλήλους, τους δημοσιογράφους που συνέργησαν  στην απάτη του λαού, τους καναλάρχες που τροφοδότησαν με φαυλότητα την εξουσία, τους τοκογλύφους τραπεζίτες με τα ακριβοντυμένα γκόλντεν μπόϊς τους, τους βιομήχανους που καταχράστηκαν τους φόρους των εργαζόμενων αλλά έβγαλαν τα κεφάλαια στο εξωτερικό για φτηνές επενδύσεις- κι όσοι διατηρούν τις βιομηχανίες τους στο εσωτερικό γίνονται βδέλλες στο σώμα των ανυπεράσπιστων εργαζομένων. Τι εγκατάλειψη είναι αυτή που νιώθει ο λαός μας! Ελπίδα καμία. Μαύρο σκοτάδι στη ζωή του. Βαριά τα σύννεφα της απελπισίας. «Θεέ μου, γιατί τόση αδικία; Που είναι η δικαιοσύνη σου; Γιατί μας εγκατέλειψες; Αφού είσαι παντοδύναμος, γιατί αφήνεις να κυριαρχεί το κακό; Τι αμαρτίες πληρώνουμε;» είναι οι ερωτήσεις που αναδύονται από το βαριόθυμη ψυχή μας.  
«ο δε Ιησούς πάλιν κράξας φωνή μεγάλη αφήκε το πνεύμα. Και ιδού το καταπέτασμα του ναού εσχίσθη εις δύο από άνωθεν έως κάτω, και η γη εσείσθη και αι πέτραι εσχίσθησαν» (Ματθαίος, κζ΄, 50-51)
   Αν στα σχέδια των μεγάλων είναι να εξαφανιστεί η Ελλάδα, να διαμελιστεί με αποσχίσεις ή ανεξαρτοποιήσεις τμημάτων της, να σκλαβωθεί, να σβήσει το ελληνικό φρόνημα, θα πραγματοποιηθεί. Είναι τόσο αδύναμη τώρα, έχουμε τόσο πεσμένο το ηθικό, ώστε όλα μπορούν να συμβούν. Κι έτσι:
«ούτος (Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας) προσελθών τω Πιλάτω ητήσατο το σώμα του Ιησού, και καθελών αυτό ενετύλιξε σινδόνι και έθηκεν αυτό εν μνήματι λαξευτώ, ου ουκ ην ουδείς ουδέπω κείμενος» (Λουκάς, κγ΄, 52- 53)΅
Το θάψιμο όμως δεν θα είναι παντοτινό. Όλοι το γνωρίζουν. Και οι ντόπιοι συνεργάτες των επικυρίαρχων και οι ξένοι κατακτητές. Κυρίως το γνωρίζουν οι εκπρόσωποι των σκοτεινών δυνάμεων. 
«συνήχθησαν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι προς Πιλάτον λέγοντες• κύριε, εμνήσθημεν ότι εκείνος ο πλάνος είπεν έτι ζων, μετά τρεις ημέρας εγείρομαι» (Ματθαίος, κζ΄, 62- 63)
    Το σκοτάδι της νύχτας δεν είναι μόνιμο. Πάντα το σκορπάει το φως της επόμενης μέρας. Ο Ιησούς είχε πει:
 «αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει• εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρει» (Ιωάννης, ιβ΄, 24)
Περίσσεψε η φαυλότητα, ο καιροσκοπισμός, ο ωχαδελφισμός, το συμφέρον, η εγωκεντρικότητα στη χώρα μας. Ξεχάσαμε το “εμείς” και επικεντρωθήκαμε στο “εγώ”. Κάναμε το προσωπικό μας κουκούλι και κλειστήκαμε εκεί σαν υλιστικά σκουλήκια. Διαγράψαμε από το λεξιλόγιό μας αρκετές λέξεις, όπως: φιλότιμο, τιμή, ήθος, γενναιότητα, αλληλεγγύη, πονόψυχος(η), αλτρουισμός, άμιλλα, ταπεινότητα. Γινήκαμε ξερόλες, εγωκεντρικοί, ενώ υιοθετήσαμε μακιαβελικές τακτικές. Στη ζωή μας κυριάρχησε το σύνθημα: «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Χρειαζόμασταν ένα γερό ταρακούνημα, ένα γερό χαστούκι.  Έρχεται η μεγάλη συμφορά. Η συμφορά που ίσως μας γίνει μάθημα και μας αφυπνίσει. Και ποιος ξέρει, μπορεί να ξυπνήσει μέσα μας η ελληνική ψυχή. Ο κύκλος αυτός κλείνει. Ο καρπός του ανθρωπιστικού πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων είναι σπαρμένος στη γη. Περιμένει να πέσει η βροχούλα για να φυτρώσει και να φέρει την γαλήνη, την πολυπόθητη ειρήνη, τη δικαιοσύνη και την πνευματικότητα στην ανθρωπότητα. Θα έρθει ο καιρός, όπου για την Ελλάδα θα λεχθεί: 
«τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών; Ουκ έστιν ώδε, αλλ’ ηγέρθη» (Λουκάς, κδ΄, 5-6)
      Δεν είναι λόγια φαντασιόπληκτου όσα θα πούμε στη συνέχεια. Αυτή την εποχή γίνονται μεγάλες κοσμικές αλλαγές. Η γη είναι ένας ζωντανός πλανήτης! Δέχεται ενέργειες και πνευματικές ωθήσεις από το κοσμικό σύμπαν. Αλληλεπιδρά μ’ αυτό. Οι ηλιακές καταιγίδες και η ειδική ευθυγράμμιση με το Σείριο θα μας επηρεάσουν σημαντικά. Το αποτέλεσμα αυτών των επιδράσεων θα είναι να έρθει μια πνευματική άνοιξη. Να αποσυρθεί το σκοτάδι, να το διαλύσει το φως. Νέος ανθρωπιστικός πολιτισμός θα γεννηθεί στη χώρα μας και θα απλωθεί γρήγορα σε όλον τον κόσμο. Γιατί η Ελλάδα δίνει ανά τους αιώνες την ώθηση να ξεπεράσει η ανθρωπότητα τις αρνητικές περιόδους της.
«και ιδού εγώ ειμι μεθ’ υμών πάσας τας ημέρας» (Ματθαίος, κη΄, 20)   
 Σε όλες τις προϊστορικές εποχές καθώς και τις ιστορικές η Ελλάδα είναι παρούσα.  
 «και προσελθών ο Ιησούς ελάλησεν αυτοίς λέγων• εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης. Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθαίος, κη΄, 18-19)
Ακόμη και οι μυστικές υπηρεσίες των μεγάλων δυνάμεων, που κατευθύνονται από την οικονομική ελίτ, μελετούν τα μελλούμενα. Φοβούνται το ελληνικό ξύπνημα γιατί ισχύει:
«καγώ εάν υψωθώ εκ της γης πάντας ελκύσω προς εμαυτόν» (Ιωάννης, ιβ΄, 32)
    Βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη εποχή. Να θυμόμαστε:
«η γυνή όταν τίκτη, λύπην έχει, ότι ήλθεν η ώρα αυτής• όταν δε γεννήση το παιδίον, ουκέτι μνημονεύει της θλίψεως δια την χαράν ότι εγεννήθη άνθρωπος εις τον κόσμον. Και υμείς ουν λύπην μεν νυν έχετε•» (Ιωάννης, ιστ΄, 21- 22)  
Διανύουμε την περίοδο της κύησης του νέου πνευματικού πολιτισμού. Ο υλικός προσανατολισμός μας έκανε να οπισθοδρομήσουμε. Η κύηση με τα πολλά προβλήματα δίνει τη θέση της στη γέννα, όπου επικρατεί η χαρά…
    Οδεύουμε στον Γολγοθά. Μας περιμένει η σταύρωση. Όμως να έχουμε κατά νου πως πάντοτε μετά τη σταύρωση έρχεται η Ανάσταση.
Καλή Ανάσταση του έθνους!  
  --------------------------------------------------------------- 
          Υ.Γ.
Στα ευαγγέλια διαβάζουμε για κάποιες μεταμέλειες πριν τη σταύρωση.
«Τότε ιδών Ιούδας ο παραδιδούς αυτόν ότι κατεκρίθη, μεταμεληθείς απέστρεψε τα τριάκοντα αργύρια τοις αρχιερεύσι και τοις πρεσβυτέροις λέγων• ήμαρτον παραδούς αίμα αθώον. Οι δε είπον• τι προς ημάς; Συ όψει. Και ρίψας τα αργύρια τω ναώ ανεχώρησε, και απελθών απήγξατο» (Ματθαίος, κζ΄, 3-5)
Οι Ιούδες της πολιτικής: Παπανδρέου, Βενιζέλος, Παπακωνσταντίνου, Λοβέρδος, Διαμαντοπούλου, Χρυσοχοΐδης, Καρατζαφέρης, Σαμαράς, Παπαδήμος, Παπούλιας αμετανόητοι ετοιμάζονται για τις εκλογές. Όχι μόνο δεν επέστρεψαν τα τριάκοντα αργύρια, αλλά αντιθέτως μοίρασαν αρκετά εκατομμύρια για τις κομματικές ανάγκες. Τα στερούν από πεινασμένους και άστεγους συμπολίτες τους για τις προεκλογικές φανφάρες. 
«και εμνήσθη ο Πέτρος του ρήματος Ιησού ειρηκότος αυτώ ότι πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις απαρνήση με• και εξελθών έξω έκλαυσε πικρώς» (Ματθαίος, κστ΄, 75) 
Αρκετές φορές οι οικονομικοί στραγγαλιστές  μας αναγνώρισαν ότι στην περίπτωση της Ελλάδας έκαναν λάθη, πως εφάρμοσαν αδιέξοδες πολιτικές προκαλώντας την εξαθλίωση στο λαό μας. Οι χοντρόπετσοι όχι μόνο δεν ζήτησαν συγνώμη, δείχνοντας πως μετάνιωσαν, αλλά απεναντίας παίρνουν χειρότερα μέτρα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: